Review

Today is Thursday, October 13, 2011, three days before the release of the results of the October CPA Board examinations. Grabe, October na; ngayong buwan na magaganap yung "prophecy" na nakasulat sa mga notebook ko/namin/natin, na by this month magiging CPA na ako/kami/tayo.

Simula nung June last year, wala akong ibang major activity kundi ang mag-aral ng nga subjects na ie-exam sa Board. I must say na madaming beses na hindi ako nakapagconcentrate sa pagrereview, pero kapag one month na lang before the exams nag-aaral talaga ako. Nasanay ako sa ganitong way of life, na after four or five or six months, makikita na agad ang resulta ng pinaghirapan.

Kapag malapit na yung exam, syempre mas matindi na yung pressure na mag-aral mabuti. Ngayong last kong review (yung two weeks before preweek), lagi akong naiiwang mag-isa sa bahay, so ang daily routine ko ay gumising, mag-stretching, kumain, mag-aral, kumain, maligo, mag-aral, kumain, maghugas ng plato, tapos mag-basa ng Bible, tapos matulog. Halos araw-araw yun, except Sundays. Nahirapan din ako sa ganong routine kasi I have to push myself beyond the limit, syempre para makapasa sa Board. Kapag tinatamad, sinasabihan ko yung sarili ko na "Keep your eyes on the prize" para kunin ko ulit yung handouts at magsagot. Sasamahan ko din ng utterance ng lyrics ng inspirational songs, lalo na yung Puso ng Spongecola. May thought na nakakapanghinayang din yung pagrereview ko, kasi ba naman ang dami-dami kong pinag-aralan na questions, situations, theories, saka formulas para sa Business Law and Taxation, pero 70 items lang ang itatanong sa exam. But then it was all part of the preparation.

Nasanay na din ako na laging nagco-commute nang more than two hours or 70 kilometers a day. Kahit namayat ako nang ganito, hindi nawala yung enthusiasm ko sa pagbabyahe simula nung unang araw ng review. Ewan ko ba kung bakit hindi ako tinatamad mag-byahe, nasa dugo ko na siguro ang pagiging byahero, haha.

Nasanay na din ako na magkaroon ng mga friends na after ng review eh baka hindi ko na makita ulit. Na-aapply ko yung mga songs tulad ng Live Like We're Dying kasi pag alam kong pwedeng last time na namin na magkikita ng friend ko na nakilala ko sa review, talagang sinasabihan ko na ng Thank You, even in other ways tulad ng pagbibigay ng kung ano-ano. Hmm, nagbigay ako ng photo na may sulat sa likod, DVD na andun yung message ko pag pinanood, saka, tren. Haha, oo tren talaga yung binigay ko, mga three feet long. Basta.

Ngayon, tapos ang lahat ng mga yun. Hindi ko na kailangang magkulong sa kwarto at magbasa ng books, o lumuwas halos araw-araw. Makakatulog na ako nang maaga at mahimbing tuwing gabi, saka makakapag-computer na ulit ako, ang aking addiction, pero, nasanay na pala ako na ginagawa yung mga ginagawa ko dati. Ewan ko ba, kahit nagcocomputer ako ngayong tapos na yung exams, hindi na ako sabik tulad nung nagrereview ako na kapag Saturday e nagla-login ako ulit sa Facebook kada logout ko (pagkalogout ko may maiisip akong gawin kaya login ulit :P ). Pag nasa loob ako ng bahay ngayon, natatamlayan ako sa sarili ko, yung feeling ko walang magawa. Actually meron, tulad ng paghuhugas ng plato, pero usually sa gabi ko kasi ginagawa yun. Samakatuwid, nami-miss ko yung buhay reviewee.

Tulad nga ng sabi ni Atty. Dante Dela Cruz, ang pagrereview ang pinakamasarap sa lahat ng academic stages, para sa mga courses na may Board exam. Sa Elementary, hmm di pa masyado maappreciate, bata pa kasi. Sa High School, "Anong masaya? Eh puro project yan eh." Ganun din sa College, lalo na yung Thesis na pinagpupuyatan talaga. Eh sa Review, wag kang pumasok kung ayaw mo, matulog ka sa classromm kung gusto mo, wag kang mag-take notes kung tinatamad ka, tapos may baon ka pa, tapos nakakapag-gala ka pa! Ahaha! Pero seriously, masarap talaga sa review. Pwedeng pumorma araw-araw. Haha. Madami kang makikilalang nanggaling sa iba't ibang part ng Pilipinas. Four hours lang ang klase, assuming Weekday classes, or two days lang if weekend session. Isa lang ang deadline na aabangan mo, yung mismong examination day. Tapos, mas ma-aaprecciate mo yung pinag-aaralan mo kasi maaaply mo talaga sa exam, di katulad sa undergrad na kung ano-ano ang lessons, tapos after ng isa di mo na mabalikan yun kasi may bago na naman. Ah, what a happy life, having all the time I need and the pleasure of being with like-minded people...

Kaya lang, it would be really foolish if I was to review just for the sake of it. Syempre kaya ako nagrereview eh para makapasa sa Board exam. It's supposed to last for just a few months, and then you'd have to leave it behind. Ayun, leave it behind, I have to say to myself. Unang-una, nakakahiya sa parents na nagbayad ng tuition ko sa review. Pangalawa, hindi pwedeng estudyante ako habangbuhay. Kailangan ko ding magtrabaho. But I consider myself as a kid, having the passion for the things I do. Yun nga lang, my body would not remain a kid; simula kasi nung review namayat talaga ako. Dahil din siguro sa kakulangan ng physical activity. Modern life tells me that I need to grow up. Right now, wala pa talaga akong idea kung saan ako magtatrabaho. Hindi ko pa din ma-imagine ang magiging daily routine ko. Siguro matututunan ko na lang yun pag andun na ako.

I really loved the life I had a few months ago: the short part of life where I know I had to seize the moment everytime it passes in front of me, knowing that it might not again. Wala akong pinagsisihan sa isang taon at kalahati kong pagrereview. Bumagsak man ako nung una, may mga kaibigan akong nakilala, at nalaman ko kung ano ba talaga ang gusto ko. Nung una ko kasing take hindi ko pa alam kung gusto ko talagang maging CPA. Kumabaga yung motto ko nun eh "bahala na." Nung second review ko, nalaman ko kung gaano ako pinagpala na makapagreview ulit at magkaroon ng chance na ibigay ang lahat ko. Dito din ako nakaramdam ng matinding suporta mula sa family, friends, at schoolmates ko, saka nagkaroon din ako dito ng idea na maging inspiration sa mga undergrad. Ganun din sa third review. Akala ko talaga bagsak na ako nun kasi hindi nirelease online yung list ng mga conditioned examinees. Gusto kong makita ng lahat na nakiinig si God sa desires natin, at Sya din ang magbibigay sayo nito, kasi Sya din ang may bigay ng desire na yun; pwede naman ako mag-work at maging successful kahit hindi ako CPA. But God told me that He wants me to be a CPA.


I really have to leave it. Haha, paulit-ulit na ako; tapusin na natin 'to. Review was supposed to be for just a few months. Para makumpleto na ang Bachelor of Science in Accountancy, dapat maging CPA na. Para maging inspirasyon sa mga undergrad, kailangang makapasa na ako sa Board. Para makita ng lahat ang glory ni God, dapat matapos na ako sa ganitong buhay.

'Di ko na kayang mabuhay sa kahapon
Kaya mula ngayon
Mula ngayon

God, help me to leave this part of my life. May You always remind me that I was made for more than this. Help me to adjust my self to the major changes that I would be going to. Lead me, always. I surrender to Your will. In Jesus' Name, amen.

View Full Post

CBA Ilocos Tour 2010

Ilocos won't be the same without you.
Ahaha. Susubukan kong gawing kumpleto 'tong journal na 'to.


Saturday, March 20, 2010

Nung umaga lang ako nakapagsimulang mag-impake ng mga dadalhin ko sa tour namin sa Ilocos (Vigan, Laoag, at kung saan-saan pa); gumawa ako ng listahan bago ako naglagay ng mga gamit ko sa bag. Medyo maaga kami pumunta nila Dan sa school, mga 1pm. Nag-ayos pa kasi kami ng slideshow at nung mga songs na gagamitin ko sa pagdi-DJ.

BGM: I Gotta Feeling - The Black Eyed Peas (David Guetta Remix)
Sumakay kami sa bus nang mga 8pm. Hindi din nasunod yung unang seat plan, kaya dun ako napwesto sa pinakalikod ng bus kasama sila Ephraim, Albert, Ely, saka Alex. Sa bus 2 kami, number 80010 ng Haranah Tours, yung may kulay pink na stripe.

Bago kami tuluyang umalis, nagpakilala muna yung tour guide namin, si manong este Kuya Eric. Ang sabi nya, coach captain daw ang tawag nila sa bus driver. Wala lang. Nag-lead ng prayer si Sir Gloria. Tapus ayun na, nagsimula na ang mahabang byahe papuntang Ilocos.

BGM: Sugar We're Going Down (Live) - Fall Out Boy
Walang nagdala sa mga nakasakay sa likod ng pagakin, "meron naman kasing mamimigay sa mga klasmeyt natin," pare-pareho kami ng nasa isip, hehe. Nakow, may dala ba namang The Bar yung iba sa likod, edi ayun, nag-iinom sila habang bumabyahe, tapos Lipton Red Tea yung chaser nila. Buti na lang nagpalit kami ni Albert kaya andun ako napaupo sa gilid.

Sa Petron yung unang stop-over namin, dun sa may isang CR lang tapos magka-share pa ang lalaki sa babae. Ayus, edi ang haba ng pila. Buti na lang kahit saan pwede 'pag lalaki. Dun kami umihi sa likod ng mga truck na nakaparada. Yeah. May isa pang stop-over, pero hindi na ako bumaba dun. Tapos sa Total yung sumunod para sa coffee break. Bumili ako ng Kornets dun, tapos Gardenia na Chocolate Chip flavor naman yung kay Ely (Ely, ayus quality service ahaha). Ang haba talaga ng byahe, kaya kahit paano eh sinubukan ko na din na matulog kahit 'di komportable. Nagising na lang ako dun sa sumunod naming stop-over, sa may lugawan. P25 ang plain lugaw, tapos malambot masyado yung kanin. Ah ewan, basta.


Sunday, March 21, 2010

BGM: Female Acoustic Covers ng This Love, How To Save a Life, Here without You, etc.
Masarap panoodin ang mga tanawin sa mga dinaanan namin papuntang Vigan habang kumakalat ang sinag ng araw sa kalangitan. Medyo inaantok pa ako nun, pero nakatingin lang ako lagi sa labas. Mas malawak pa yung mga palayan nila kaysa dun sa nasa Altarez. May apat pa yata kaming dinaanan na sementeryo (hmm ba't kaya ang dami...).

Sa Aniceto Mansion kami unang napadpad. Kanino daw mansion yun? Di kasi ako nakinig masyado... Basta nakakatuwang makapasok sa mga bahay na nay lumang design, yun bang tipong kahoy ang mga sahig at pader, tapos maamoy mo pa yung alikabok, patunay na antique talaga yung bahay. Kumain kami sa second floor ng Mansion. Ano nga bang ulam namin nun... native longganisa, barbecue chicken, at saka dried na isda na parang pusit. Dun din kami unang naghanap ng CR kung saan pwede umano, yung ano, alam nyo na yun. Ahaha.

Ibang-iba ang environment sa Vigan. Pinaghalong classic at modern. Makaluma ang design ng labas ng mga modern establishments tulad ng bangko, saka yung McDonalds, pero pareho pa din yung loob. Anlupet pa kamo nung mga kalesa dun, lalo na sa pagpa-park! Parang may kambyo ung hinete (yung nagpapatakbo sa kabayo, tama ba...); magre-reverse, tapos pag malapit na bumangga eh magnyu-neutral na. Haha!

Madami kaming pinuntahan na simbahan sa tour, hindi ko lang matandaan lahat ng pangalan. Padre Burgos ata yung unang church, tapos, madami pa sa mga sumunod na araw. Sa may Vigan Heritage Site (Calle Crisologo ang nakalagay sa itinerary) kami sunod na pumunta. Napansin ko agad na basa (wet) yung kalye doon kahit 'di naman umulan, tapos may halo pa yatang sabon. Para hindi mangamoy yung ano, yung ano ng mga kabayo doon. 'Di yata kasi nagshoo-shoot yung ano nila sa sako nila sa likod. Heheh. Grabe, yun pala yung nakikita mo sa postcards. puro bricks yung kalye, tapos magkabila ang tindahan ng souvenir items. Basta, ang ganda doon. Sumakay pa nga kami sa kalesa, trip lang. Libre pa ni Ely yung kalesa trip kasi binigyan sya ng pera ng tito nya yata yun. Pagkatapos namin doon, medyo nalito na ako kung saan kami pumunta, haha. Basta tumigil muna kami sa may McDo para mag-Float (thaks ulit Ely sa Float yeah). Paglabas namin, nawawala na yung mga kasama namin. Edi kung saan-saan kami nakapunta. Nakita din naman namin yung bus, nasa labas ng isang museum.

Pagkatapus nun, sa Hidden Garden naman kami pumunta. Akalain mo, napuntahan namin yun kahit hidden yun, ahaha. Anu bang merun dun...hmm..madaming halaman. :) May bayad daw yung CR dun kaya sa labas na lang kami umihi, sa may mga kawayan. Wee. Nung pabalik na kami sa bus, kinukwento ko kina Ely at Ephraim yung napanood kong video na nagtuturo kung paano mag-scream ng pahigop (Pig Squeals). Nung sinubukan ni Ephraim mag-scream, tumahol yung aso sa katabing bahay nung Hidden Garden, hehe. Rakista siguro yung aso.

Malakas ang trip namin habang bumabyahe. Nagkakantahan kasi kami sa likod, may gitara at beatbox pa. Asteeg. 'Di na namin napapakinggan masyado si Kuya Eric.

Next stop: Caoayan Heritage Resort. Dun kami nag-lunch. Chopsuey saka fish fillet yung natatandaan kong ulam doon, tapos may kasama pang masarap na corn soup yata yun. Muntik pang hindi makakain si Alex ng lunch, hindi kasi sya agad bumaba ng bus. Ayun, nasaraduhan sa loob. Pa'no kaya yun nakalabas... Teka wala yata kami'ng photos dun. Hayy.

Sa Baluarte ni Chavit naman kami pumunta. Parang zoo na amusement park yung lugar. Grabe yun si Chavit Singson, nakapagtayo ng sariling park gamit yung napanalunan nya sa mahjong (saka sa jueteng?). May mga tinitinda din doon na souvenir items. Dun na kami bumili ni Ephraim ng accessories para sa grad ball. Bumili ako ng fancy na krus na necklace, tapos pipa naman yung design nung necklace na binili ni Ephraim.

BGM: Spoliarium - Imago (Eraserheads Cover)
Pagkatapos nun...hmm..nakatulog yata ako ng matagal. Nagising na lang ako sa shrine ni Juan Luna. Asteeg talaga yung interpretations ng paintings. Saka mo lang maapreciate yung painting pag nalaman mo yung ibig sabihin ng mga parts nun. Anlaki pa nung replica ng Spoliarium, mga seven feet tall tapos nine feet wide. Mas malaki pa nga daw yung original nun, sabi nung guide sa shrine. What the. Natuwa ako dun sa isa pang painting dun, yung Parisian Life. Mapa daw ng Pilipinas (flipped horizontally) yung style ng pagkakaupo ng babae kaya weird yung position nya. Cool. Balik na sa bus.

Parisian Life by Juan Luna

Sa wakas, nakarating na kami sa pagchecheck-inan namin... sa Northview Hotel. Unahan agad kami sa CR para maligo at umano, yun. Magkakasama kami nila Ely, Dan, Ephraim, Albert, saka Alex sa room 2 nung nakahiwalay na part sa main building ng hotel, yung parang extension. Sabi ni Albert, para daw kaming squatter dun, simple lang kasi yung room namin: air-conditioned, may isang kama na pang-dalawa, tapus meron din na kutson sa baba, isang lababo na may salamin, cable TV, tapos CR na may shower, di katulad sa iba na may telephone pa at kung ano-ano. Ang malupet pa nito eh yung valve ng shower yung nagiging switch ng gripo, ang hina kasi ng tubig kaya lumalakas lang yung higop ng tubig sa gripo kapag bukas din yung sa shower! Ah basta...

Umalis ulit kami para kumain sa La Preciosa ng dinner. Nice naman yung lugar. Napaka-cozy nung yellow na ambiance. Unahan na naman kami sa pila ng pagkain, pero ayos lang. Hindi ko alam kung ano yung ulam namin doon, pero ang alam ko may parang ampalaya na mixed vegetables yun, tapos atay yata yung isa pang ulam...Tapos bumalik na kami sa hotel.

BGM: I Believe I Can Fly - R. Kelly
Pumunta kami sa seminar ni Dr. Yu tungkol sa career management. Nagpaiwan si Ely at Albert sa room para magburn ng mga CD na ipamimigay (sana) sa graduation ball bukas. Eto yung isang natutunan ko sa seminar: Make a resumè that is impressive enough to get you an interview, not a job. Pagkatapos ng seminar, may pinalaro si sir Gloria, isang tanong. Paang ganito yung nakalagay:

Which of the following makes a difference?
a. Dear
b. Dare
c: Read
d. Earn
e: None, specify

'Di ko masyado na-gets kung bakit e: Change yung tamang sagot, pero nakuha ko yung point ni sir: balewala din yung mga bagay na itinuro nila sir sa amin kung hindi kami magbabago para gawin ang mga bagay na yun. At dahil d: Earn ang sagot ko (na sagot ng mga gullible, sabi ni sir Gloria), kumita pa ako ng bente pesos kasi binigay sa akin ni ate Pura yung sampung piso nya dahil d: Earn din ang sagot nya, plus yung sampung piso ko hehe. Thanks ate Pura.

Tambay na kami sa kwarto namin pagkatapos. May nakalagay dun sa pinto ng CR na house rules, isa doon ay yung bawal mag-gambling. Pero wala yun kina Daniel kasi nag-poker sila dun sa room namin kasama sina Jolly at Rana at Noemi at Marsha, hehe, gamit yung poker chips na dala ni Ephraim. Saka naman dumating si Apple nung tapos na sila mag-poker. Ngek. Nagbuburn pa din sila Ely nun ng CD hanggang sa natulog ako ng mga 1pm na ata yun.


Monday, March 22, 2010

BGM: Together - Ruben Studdard
'Di ko alam kung natulog si Ely kasi gising pa din sya nung nagising ako. Naririnig ko yung alarm tone ni Dan, tapos nag-alarm na din yung phone ko kaya bumangon na ako. Nagpa-room service pa si Ely ng kape para sa ami'ng anim. Naligo na agad ako para di kami naghintayan sa paggamit ng CR. Tapos kumain na kami sa Garden Grill ng Northview Hotel. Hmm, medyo hindi yata na-maintain yung kainan kasi parang walang laman yung loob. For breakfast, fried rice with corned beef and scrambled egg ang ulam namin.

Sumakay na ulit kami sa bus para sa second day ng tour namin. Una kaming pumunta sa may tulay na malapit sa maaliwalas na tabing-dagat (Patapat Bridge ayon sa itinerary). Ang sarap pakinggan ng hampas ng alon ng dagat sa dalampasigan na puno ng malalaking bato. Syempre nag-take kami ng mga photos dun. Sayang nga, hindi kami nakapunta sa may seashore kasi sandali lang kami sa lugar na yun.

Hmm, kung hindi ako nagkakamali, sa Villa Del Mar na kami sunod na nakarating. Sayang talaga, walang nakapagdala sa amin sa room 2 ng pang-swimming. Nakow. Namili muna kami ng souvenir items dun. Dahil wala akong mapili sa mga seashells at mga necklace na tinitinda, bumili na lang ako ng isang crab na figurine na gumagalaw yung paa. Nakakatuwa kasi, may sound effects pa 'pag gumagalaw yung paa. Ahaha asteeg! Tapos kumain kami ng lunch doon. Ulam: chopsuey na naman? Saka pininyahang manok yata yun. Hmm ba't kaya ang dalas ng chopsuey sa mga ulam namin. Tapos may fruit salad pa for dessert. Nagkantahan sa videoke at nag-inom na yung iba sa amin, kaya naghanap na kami ng tamabayan kung saan masarap mag-jamming gamit yung beatbox saka gitara. Andun lang kami sa isang cottage na yun, nagkakantahan ng kung ano-anong kanta na A-E-F#m-D ang chords tulad ng Don't Matter, Ignition, Burn, Tattoo, No One, Where Is The Love, nakow ang galing nga eh ang daming pwedeng kanta hehe, try mo. Nagpa-henna tattoo naman yung iba sa amin. Waw. Pati si ate Sharla may butterfly tattoo sa batok. Yeah asteeg.

BGM: Who Am I - Casting Crowns
Ayun, umalis na kami, di man lang kami nakapunta masyado sa may seashore...hayy sayang talaga. Natulog yung iba sa amin sa bus (kasama ba ako dun?) habang papunta sa next na destination. Si Rana naman, kuha nang kuha ng mga sleep shots ng mga klasmeyt namin na natutulog. Salbahe, ahaha. Pumunta naman kami sa may windmill na pinagawa ni Marcos. Modern yung desing nung windmill, hindi katulad nung nasa Switzerland na kahoy. Grabe, sobrang taas. Ang galing. It was a view to marvel at.

Nagsimula na akong antukin nung mga sumunod na oras. Pagkagising ko kasi, nasa may salt factory (refinery?) na kami. Ayun, pagawaan ng asin. Ang sabi ng isang klasmeyt namin, matabang daw yung asin nila. Sabi naman ni Christian, "Edi lagyan mo ng asin para umalat!" Ahaha nice.

Umalis na kami doon. Tumigil muna kami sa may bayan yata yun. Doon sila bumili ng tatlong bote ng The Bar Apple Vodka, saka Nestea Litro Pack. Ay, alam na kung anong meron mamayang gabi. Tapos nakatulog ulit yata ako. Paggising ko, nasa may isang church kami. Pero hindi kami pumunta dun kasi sa McDo kami dumerecho. Ahaha. Bumili kami ng large na Fries at burger McDo ni Ely.

Bumalik na kami sa Northview Hotel. Naligo ulit kami kasi Graduation Ball na yung susunod na program namin. Ayun, nag-Hawaiian costume na kami, pero ewan ko kung hawaiian yung suot ko, parang beach attire lang kasi yung sa akin. Bahala na. Noon pa lang din kami nagpraktis nila Tope at Popoy ng tutugtugin namin para sa intermission number mamaya. 1 praktis lang. Anlupet namin haha. Nagset-up na din kami ni Ely ng mga laptop at sound system. Ang galing nga eh, basta kahit pano eh hindi naman kami binigo ng crew ng Northview sa sound system nila. Salamat po.

BGM:
Para Sa Akin - Sitti Navarro
I Didn't Know I Was Looking For Love - Sitti Navarro
I'm Yours - Jason Mraz
Lucky - Jason Mraz and Colbie Caillat

Graduation Ball na. Andun pa din ako nakaupo sa may sound system nang lumapit si Mam Cabalza tapos sinabi sa akin na kasali din daw ako sa entrance ng mga graduates. Ni-loop ko na lang yung dalawang Sitti songs tapos iniwan ko na yung laptop. Wala akong kaalam-alam kung ano ang gagawin kasi hindi ako nakinig sa instructions para sa entrance. Basta nakatambay lang ako sa may pila, hindi alam kung sino ang makaka-partner. Tinawag na ako, tapos si Gem yung naka-partner ko. Edi nagpaturo na lang ako kung ano yung gagwin; kukuha ng flower yung guy tapos bracelet na native yung kukunin ng girl. Tapos pupunta sa may tabi ng pool tapos ilalagay ng guy yung flower sa may tenga ng girl tapos isusuot ng girl yung bracelet sa guy. Pose para sa picture, tapos ihatid yung girl sa table nya. Ayaw mag-lock nung bracelet nang nilalagay na ni Gem sa kanang braso ko. Kunwari na lang nakalagay nung nagpa-picture na kami. Tapos, nung tinawag na si Joberg, si Ross yung pumalit. Wala pala si Joberg dun. Ayun, pinahiram ko yung isa pang hawaiian na polo sa kanya, yung mukhang Lito Atienza. Ayus na yan, sabi ko sa kanya, kaysa naman sa wala. Nung nakapila na ulit ako, tinawag ako ni Eve. Sabi nya mas bagay daw 'pag hindi ko suot yung hat ko na mukhang kay Kuya Kim. Hayy, sana pala di ko na lang yun sinuot kanina nung ka-partner ko si Gem. Tinawag na ulit ako, tapos si Eve naman yung naka-partner ko. Ayun, ayaw talaga pumihit nung lock ng bracelet. Bakit kaya.

Edit: Salamat sa photos ni Mam Cabalza, naalala ko na nakapartner ko nga din pala si Perlie. :)

The Power Four, ayon kay Ephraim 

Nagkainan na kami ng dinner pagkatapos, habang fina-flash na yung slideshow na pinaghirapan ni Ely. Hehe. Teka lang, no joke, chopsuey na naman yung ulam namin. Tapos may morcon at hamonado pa. Ayun, syempre nagtatawanan kami sa mga makukulit na never-before-seen photos doon sa slideshow. 'Di ko lang alam, pero siguro may mga na-offend din. Pasensya na po. Peace po tayo. ^^

Class prophecy na yung sumunod. Pero bago yun, nag-intermission muna sila Rose nung Leave for Tomorrow na sayaw nila. Si Rizaly yung nagbasa nung prophecy sa amin. (May casino na si Ephraim, tapos mag-asawa na si Albert at Tot?!) Tapos nag-intermission naman kami nila Tope at Popoy. Your Song saka Ang Huling El Bimbo. Tapos yung sa Marketing na yata yung sumunod na prophecy. Tapos intermission ulit, kami naman nila Ephraim at Ely. Moment of Truth, Take A Bow, Bye Bye, Para Sa Akin, You've Got A Friend, tapos Kahit Maputi Na Ang Buhok Ko, medley. Tapos sa groups naman ng BM yung mga next na prophecy. Tapos, tapos na yung program. Ahaha. Binigyan ng awards yung mga best in luau costume. Nanalo dun sina Nery at Daniel, kaya may award silang ANL (itanong mo kay Bob Ong kung ano ang ANL). Natapos na talaga yung program, pero parang gusto pa nila sir, kaya pinatugtog namin yung video nila na "I Feel Good! tenenenenenenen...", pero wala na talagang sumunod na party, alas dose na kasi kami natapos. Ahaha lasing lang siguro sila sir.


Tuesday, March 23, 2010

Bumalik na kami sa room namin para magpalit na ng damit. Pumunta muna kami ni Ely sa lobby ng hotel kasi hinihintay namin sila Eve para mag-fellowship. Nag-text si Eve na baka bukas na lang kasi pagod na kami. Pagbalik namin sa room, bubuksan na nila yung The Bar na binili nila kanina. Pumunta sa room namin sina Winfel, si Apple, saka si "Marsha" para uminom din. Nagbuburn pa din si Ely ng mga CD, kaya hindi sya uminom. Ako naman, nagtalukbong na ako sa kama para matulog, kaya lang after two hours nainitan ako sa kumot, kaya bumangon na lang ako. Ayun, lasing na yung iba sa kanila nung gumising ko. Nagpicture-picture na kami sa room kasi last na daw yun. Dun na din natulog sa amin sila "Marsha" pagkatapos nila mag-inom. Lumabas si Ely sandali sa room, tapos sinabi nya sa akin na tapos na din daw mag-inom sila sir, kaya lumabas na muna ako para tumugtog ng gitara, parang quiet time ko mag-isa.

BGM: Silence
Nung wala na akong tinutugtog, napansin ko na parang nanginginig yung mga paa ko. Akala ko nung una eh kulang lang ako sa tulog. Hanggang sa tumigil talaga ako sa pag-galaw. Lumilindol pala, ang lakas. Sa tingin ko, mga ten seconds yun tumagal. Parang may humahawak sa balikat mo at kinukulit ka nya na ibigay mo sa kanya yung pagkain nya, ganun ka-lakas yung lindol. Tapos, nag-brown-out sa buong hotel. Pagkatapos ng lindol, pumasok agad ako sa kwarto. Nagising si Jolly at yung iba pa sa lindol. Lumabas agad kami sa room kasi baka magkaroon agad ng aftershock. Kaya lang, ayaw gumising ni Daniel, kaya inalalayan pa namin sya sa balikat para lang makalabas.

Pagdating namin sa may labas ng main building ng hotel, andun na din sila Dr. Yu at Sir Gloria. Nakinig agad ng radyo sa bus yung mga taga-Haranah. Sabi nila 5.7 daw yung intensity ng lindol. Nagtext si Eve, tapos pinapunta ako ni Ely kina Eve para mag-pray. Hindi nakasama si Ely kasi hindi nya ma-iwan yung kasama namin na naghahanap ng goto. Hehehe. Pagpunta ko kina Eve, nag-pray kami, nagpasalamat kay God na walang nasaktan, at nag-pray para sa protection ng mga family namin, at saka nag-pray na ma-realize ng iba kung ano ang power ng Diyos.

Bumalik na kami sa mga room namin nung mga 5am. Wala pa ding kuryente nun, Kaya nag-wifi muna kami ni Ely (parang anlayo ng koneksyon sa sitwasyon ahaha). Nakitext na din ako kay ate Sharla para sabihin yung sitwasyon namin kila Daddy sa Laguna. Nung mga bandang alas-sais na, inantok na ako nun ulit, kaya sinubukan kong matulog ulit sa room.

Pag-gising ko, 7:30am na. Tulog pa din si Dan at Alex. Nakow edi karipas kaming tatlo kasi breakfast na, eh 8am kami aalis ng hotel. Hindi na nga ako nakaligo nun. Naghilamos na lang ako tapos nag-ayos ng gamit. Nagbukas din kami ng TV nun. Naibalita na agad sa Unang Hirit yung lindol, 5.7 nga yung intensity.

Umalis na kami ng room namin. Ibinalik na namin yung susi ng room namin sa reception, tapos nilagay na namin yung gamit namin sa bus bago kami nakakain ng almusal. Hmm ano nga bang ulam namin nun, hard-boiled egg at saka tapa. Mabilis lang kami kumain, tapos nirefillan namin yung bote namin ng tubig para may baon kami. Humingi din sila Dan ng plastic sa Garden Grill, baka daw kasi sila magsuka sa byahe.

Ito na yung last day ng tour namin. Sa Santa Monica Church yung unang destination namin nung araw na yun, yung kinukwento ni Kuya Eric na nung tour nila kasama ang Perpetual GMA, may nagpakita daw na multo sa picture ng isang estudyante. Asteeg. Antique na talaga yung church. Meron din sa likod nun na execution site. Pero ako, nag-hanap agad ako ng piano. Meron naman, kaya lang hindi ko alam kung paano i-operate. Asteeg, keyboard na merung inaapakan na keys din. Saglit ko lang na-try kasi saka ko lang nalaman kung nasaan yung volume nung paalis na kami. Hayy.

Nung araw na yun, saka ko lang na-appreciate si Ferdinand Marcos. Sunod kasi kaming pumunta sa museum ni Marcos. Ang dami nya palang nai-contribute sa Pilipinas, bukod sa Martial Law. Dun ko lang din nalaman na magaling pala siya magsulat. Nakapasok kami sa crypt nya kung nasaan yung katawan nya na pinatungan na daw ng wax. Creepy yung loob nung crypt, tapos bawal pa ang picture-taking sa loob. Hindi din ako masyado natuwa dun sa katawan ni Ferdinand kasi nga parang wax na lang na nakahiga yung andun sa loob.

Pagkatapos namin sa museum ni Marcos, pumunta naman kami sa tinuluyan nila Ferdinand at Imelda sa Ilocos, sa Malacañang of the North. May nagtitinda doon ng native na bawang (ahaha anu ulit ang koneksyon?). Antique na din yung lugar. Halos sa kahoy lahat gawa yung bahay saka yung mga furnitures doon. Maamoy mo din yung antique na amoy. Nasa likod noon yung Paoay Lake na kumikislap ang kagandahan dahil sa asul na asul na kulay nito. Ang sarap magpicture-taking doon.

Bumalik na kami sa bus, tapos sinabi ni Kuya Eric na sa Fort Ilocandia na yung next na pupuntahan namin. Yeah sa wakas. Ang sabi kasi sakin ni Lei, maganda daw dun, Number 1 of 7 yata yun compared sa Northview hotel na pang-6 out of 7 sa best hotels sa Ilocos. Hehe. Mabuhangin ang tabi ng Fort Ilocandia, parang disyerto sa Ilocos. Weird. Pagdating namin sa Fort Ilocandia, winelcome kami nung mga sumasayaw na ano, basta yung mga kumakanta na may tambourine pa. May libre pa kaming Four Seasons pagpasok namin sa hotel. Dumerecho na kami sa Cafè Ilocandia para sa lunch namin. Self-service ang lunch namin doon, kaya naka-dalawang pila ako sa food, hehe. Aba sayang ang P700 na lunch doon, kaya dapat sulitin. Menu: Chopsuey (walang kamatayan), fish fillet, saka yung chicken na ano, hindi ko alam yung luto. With nilagang baka soup and salad for dessert. Pleasant yung environment ng gitna ng hotel. May grand piano pa nga sa gitna, sayang nga lang at hindi ko na-try. Nagpicturan din kami sa labas ng hotel. Nag-uwi din pala kami ng chopsticks ng Fort Ilocandia. Wala lang.

Dinaanan na namin yung mga pasalubong namin na pinalista namin nung first day ng tour. Umorder ako ng isang box ng bibingka, P120, para kahit paano eh may pasalubong ako sa amin. Medyo natagalan kami doon.

Mahaba ang sumunod na byahe bago kami nakarating sa last destination namin, sa Santa Maria Church. Mataas ang hagdan paakyat sa church, pero ayos lang. Bagay na bagay ang tanawin sa tabi ng simbahan kasama ng masarap na simoy ng kalangitan na dulot ng paglubog ng araw. May nakita na naman akong keyboard dun, medyo pareho din yung model, pero nasa taas na yung volume, kaya nagamit ko kahit paano. Pero tumigil din agad ako kasi baka mahuli (get caught) ako ng nagbabantay dun. Yung background music ng Plants Vs Zombies pa man din yung tinutugtog ko. Haha. Nung pababa na kami, saka pa lang namin nasalubong sila Ysabelle at Gem. "Papunta pa lang kayo, pabalik na kami!", sabi ko sa kanila. Nahuli kasing dumating yung bus nila papunta doon. Pagbaba namin, nagmerienda muna kami. Bumili ako ng 1 liter na Nature's Spring, tapos bumili ng isaw sila Ephraim. Ang laki ng biniling Empanada ni Ely, mga 4 times ng laki nung nasa SM na franchise. Mas malaman pa.

Nakatulog ulit ako sa byahe. Paggising ko, nasa may Jollibee na kami para sa dinner namin. 2-piece Chickenjoy ang ulam namin na may kasamang extra rice. Tinake-out nung iba yung sobra nilang chicken, pero inubos ko na doon yung sa akin. Nanghihingi pa nga si Ephraim ng chicken nung nasa bus na kami. (Sa style ni Mike Enriquez) "Pati manok ng iba, aba'y kinukuha pa!" :)

Pauwi na kami. Dahil mahaba ang byahe, nagkantahan ulit kami sa bus; naggigitara ako tapos nagbibeat-box si Ephraim, tapos gamit ni Jolly yung itlog na maracas. Hindi na namin pinapansin yung mga Will Smith movies na palabas sa DVD Player ng bus. Madami din kaming nakanta: Kamuning (Get Me), A Little Bit, So Slow, Para Sayo (kanta ni Ephraim para kay Chin-Chan-Su, haha), saka iba pa. Hanggang sa inantok na kami at nakatulog. Nagising na lang ulit kami sa stop-over namin sa Petron Bulacan. Akala ko nga nasa SLEX na kami nun kasi magkatulad yung likod nung Petron na yun at saka yung Petron San Pedro. Nakitext ulit ako kay ate Sharla, sabi ko kay Daddy mga 1 to 2am po ang dating namin.

Nakatulog ulit ako sa byahe. Hindi ko namalayan na nasa Carmona Exit na kami nung magising ulit ako. Malapit na pala kami maka-uwi. Malapit na pala kami maghiwa-hiwalay. Ginising na kami lahat ni Kuya Eric, tapos nagpasalamat sya sa amin sa tour na yun, at sana daw, sa isanlibong sinabi nya eh may natandaan kami doon kahit sampu lang. Dumating na kami sa Perpetual ng mga bandang 3am. Hindi pa din nauubos ni Ephraim yung cornick nya. Haha. Pagbaba namin sa bus, inabot agad ni Daddy yung mga bagahe ko. Nandoon na sila Mam Cabalza sa terminal nung dumating kami. Nauna na palang dumating yung bus 1 sa school. Nung nakapag-ayos na kami ng mga gamit, nagpaalam na ako sa kanila.

Ang bilis ng mga pangyayari. Parang isang araw lang kami nagbyahe. Natapos na agad nang di ko namalayan. Ang daming pinuntahan at pinagdaanan. Pero kahit na maikli lang ang oras na yun, hinding-hindi ko yun kakalimutan, o makakalimutan. Aba, ang laki kaya ng P6,700 para iisantabi lang. Haha. Salamat sa Diyos sa mga pagkakataon tulad ng Ilocos tour namin.

Images used without permission. Ahehe.

View Full Post

Day Review - 26May08 | Hillsong United Live In Manila 2008

Nasa baba po yung tungkol sa HU, 7:10pm. thanks.
8:20am
Tumunog na yung alarm ng cellphone ko, pero nakatulog pa ulit ako nang mga ten minutes. Di na ako nakapag-stretching. Kumain na agad ako ng breakfast: Scrambled Egg (as usual). Tapos nagprepare na agad ako (naligo, nagbihis, nagtoothbrush). Mga 9:40am na ako natapos. Dumating na si Kem sa amin nung mga 9:50am, nakamotor sya. Una, hiniram muna namin yung printer ng church kila NayGunyung, yun kasi ang gagamitin namin sa pagpiprint ng tickets sa concert namin. Tapus pumunta na kami sa SM. Pagtinign ko sa cellphone ko nung nasa jeep kami, may text pala si Vez. Sabi nya nakita daw nya kami ni Kem na naka-motor, tapus nasa elementary skul daw sya ng Sto.Tomas. Sabi namin ni Kem:"edi nka-enrol kna? hehe"
Bumaba na kami sa SM Sta.Rosa. Pinuntahan agad namin yung SM TicketNet. Bibili kasi kami ng ticket para sa Hillsong United para kila Jessica at Angel (At Vez, pero di pa sure). Medyo kabado pa kami sa paglapit namin sa teller. Nung una naming tinanung si ate na teller, sabi nya wala na daw tickets sa HU (short for Hillsong United). Medyo nagulat ako, pero pinilit ko pa din. Sabi ko, "e sa Generel Admission po?", baka kasi ibang ticket ang tinignan nya. Pagtingin nya, mga nasa 420 pa ang tickets. "Hayy, buti na lang" sabi ko sa sarili ko. mas inexpect ko kasi na wala na para kung wala na nga, hindi na ako masyado magugulat. Nagprint na si ate ng dalawang tickets tapos nagbayad na si Kem tapos binigay na samin yung tickets saka yung receipt saka yung lalagyan ng tickets. Ang daya nga e, ang linaw nung pagkaka-print nung ticket nila, yung sa amin kasi na galing kay Laudemer medyo burado na, tapos may lalagyan pa yung sa kanila. Weh. Dalawa lang muna ang binili namin kasi hindi pa talaga sure si Vez. Tinext namin sya, sabi namin sa kanya meron pa. Sabi nya w8 lng daw kami, kaya naghanap na muna kami ng cartridge na gagamitin sa printer. Mahal pala ang original na cartridge ng Canon, kaya naghanap kami ng pa-refill. Itinuro kami nung tindera ng CDR-KING sa Ink-King yata yun, basta yung sa 2nd floor na malapit sa Eat Street. Sabi naman ni ate dun, P500 daw ang pa-refill ng cartridge sa Canon. P500 lang ang budget namin, eksato lang pala. Weh. Sabi ko magpaprint na lang kami para mas maka-mura. Sayang yung pagkakahiram namin nung printer, pero ok lang, ibabalik na lang namin yun. Bumili muna kami ng papel na pagpapaprintan ng ticket sa National Bookstore. Tapus nagtext na si Vez, pinayagan na daw sya, Kaya pumunta ulit kami sa TicketNet. Pagpunta namin dun, may bumibili din ng ticket, pero para sa High School Musical. Ewan ko ba dun, ang tagal makipag-transact. Mga 30 minutes yata kami nakatayo dun, may mga sinasabi pa sya tapus may kausap pa sya sa cellphone nya. Weh. Pagkatapus nya, nakabili din kami ulit nang isa pa. Tinext ni Kem si Vez:
"Vez! Wala na











..wala nang makapipigil
sa atin mmya!"
Reply ni Vez:
"anu?! wala nang tiket?!
di ko gets nabura qna e
pakisend ulit!"
hehe. tapos nagreply kami kay Vez na iiscroll-down nya yung text. Sinend din ulit ni Kem yung text. ayun nabasa na ni Vez pagkareply nya. hehe.
Bumili kami ng waffle dun sa Waffle Time, ang favorite snack nila Nikko. Nag-reminisce kami sa pagkain nun kasama si Emman at Nikko at Eryl. hehehe.
Umalis kami ni Kem sa SM nung mga 12:30pm. Dumerecho na sya sa skul, tapus bumaba na ako sa Olivarez.

1:15pm
Pagka-uwi ko, kumain na ako ng tanghalian, tapos naghugas ng kinainan. Naglaba naman si Dady, kaya tumulong ako sa pagsasampay. Medyo sinisipon ako nun, kaya nung nagsasampay ako, napa-bahing ako habang nakakapit sa sampayan. Ayun, naputol yung sinasabitan ng sampayan namin. mga bandang 4:20pm na yun. Asar talaga, 1 hour na lang aalis na kami papuntang Araneta, na-abala pa kami sa sampayan. Sabi sakin ni Dady, "grabe naman yung pagbahing mo, ang lakas."
Rush mode tuloy ako sa pagbabanlaw nung mga damit na nahulog. Sinampay ko ulit yun sa ibang sampayan, tapos nagprepare na ako ulit. Mga 4:40pm na kami nakaalis ng bahay. 4:30pm ang usapan namin ng mga sasama sa Araneta, buti na lang advanced naman yung relo namin ng mga 15 minutes. Sinundo na namin yung mga taga-Southville, tapus si ateJuvy sa Barangay Hall, tapos sila kuyaJon, Al, Melky, at Vez sa church. Sabi ni mamBeth, ikamusta daw namin sya kay Darlene Zschech. hehe. Pumunta na kami...

5:10pm
Tumigil muna kami sa palengke para bumili ng kaunting pagkain. Tapos derecho na kami sa Araneta Coliseum, ang lugar na pagco-concertan ng HU. Nabalitaan ko yung concert nila sa profile ng KKB Sta.Rosa sa Friendster. Tapus ayun na, kung saan-saang website na ako nakarating. lagi na dn akong bumibisita sa unitedmanila08.multiply.com para sa updates ng tickets. Nung magka-pera ako, pinilit ko na si Kem na manood kami, hanggang sa nagka-ayaan na lahat. Kaya 13 kaming nasa sasakyan namin:ako, si Dady (pero di sya nanood), si Kem, AteDeeJay, Grace, Al, Vez, Joseph, AteJuvy, Jessica, Angel, KuyaJon, at si Melky.

7:10pm
Ibinaba na kami ni Dady sa harap ng Araneta Coliseum. Hinanap namin yung gate ng General Admission, tapos pumasok na kami. Nag-CR muna kaming lahat. Naunang kaming natapos (boys) kaya nagpicturepicture muna kami. hehe. Nung kumpleto na yung girls, pumasok na kami sa door number 7, kung di ako nagkakamali.
"Wow, so this is Araneta Coliseum. At dun sa stage na yun tutugtog ang HU."
Ang layo namin sa stage. But what do we expect. Nasa General Admission kami e. Ayus lang, yung music naman kasi ang mahalaga para sa amin. Syempre, picturepicture ulit. Mababa lang yung level nung sahig sa Upper Box B sa General Admission, tapos may nakikita pa kaming mga tumatawid, kaya pinlano naming tumawid para mas malapit ang view namin. Pero hindi namin tinuloy, baka mahuli e, first time pa naman namin nila Vez manood sa Araneta. May apat na projector sa loob. May naka-flash pa nga na message sa projector na bawal daw kumuha ng video at audio sa loob. Ehh, baka once in a lifetime lang to e, kaya kumuha pa din kami ng mga videos at photos. Pasaway talaga. :)

8:15pm
May tao na pumunta sa stage. Taga-Winners Circle Ministries daw sya, yung group na nag-organize ng concert. Inendorse nya yung album ng HU, yung The I Heart Revolution: With Heart As One saka may kasama daw na tshirt yun for P600. Tapus nag-opening prayer sya. Sumigaw yung crowd (kasama ako dun) ng AMEN!!! pagkatapos ng prayer. Sabi nya din magsisimula na rin daw yung concert in a short while.

The time of praise and worship with Hillsong United - 8:26pm-11:05pm
Pinatay na lahat ng ilaw. Tapus pagkabukas ng spotlight, nasa unahan na si Joel Houston, may hawak na Bible. Sabi nya, "Sing unto the Lord a new song" tapus nagsigawan na yung mga tao. Ang dami mong makikitang mga flash ng camera. Hanngang sa may hawak na syang acoustic guitar, tapos kumanta na sila ng The Time Has Come. Hindi ko masyado alam yung kanta, pero naririnig ko na din yun. Konting part lang ang nasabayan ko. Tapos tinugtog na nila yung Break Free, ang pinakahihintay namin ni Vez. Vinideohan ni Vez yun, yun kasi ang pasalubong namin kay Cye.
Nakatayo kaming lahat hanggang matapos ang concert, except ako saka si Al, merong mga 15 minutes na umupo muna kaming dalawa. Meron silang mga kinta na hindi namin alam, kaya medyo nagkulitan lang kami nun. Dun nga sa Look To You, nagpicturepicture kami, e nakulitan yung babae na nasa unahan namin. Sabi nya samin, "Guys, guys, I think you're quite disturbing. Quiet down, okay?? Just worship." Tigil kami e. Tapos humarap ulit samin. Sabi nya naman,
"Just look up in the sky so high. Okay??"
"Yes, ma'am." sabi ni Vez.
Tumahimik talaga kami nun.
--Ate kung sakaling mabasa mo to, sorry po talaga. Ako po yung naka-jacket na green na nasa likod nyo na makulit.--
Sunod nun, pagka nag-uusap na kami nila Al, pabulong na.

I sang some of the songs with all my heart. Yung Hosanna saka yung buong kanta na From The Inside Out saka yung bridge nung Came To The Rescue saka yung Shout Unto God, kahit hindi ko sigurado yung lyrics.

Syempre, sa mga rakrakan songs tulad ng Tell The World at What The World Will Never Take, sigawan at talunan kami dun. Kung hindi man kami tumatalon, sumasabay kami sa handclap ng crowd. Nakakatuwa talaga, ang sarap mag-praise at worship kay Lord kasama ang thousands of people (mga nasa 18,000 daw ang tao nun sabi ni Laudemer sa multiply). Nakaka-bless talaga ang HU.

Nung mga kalagitnaan nung concert hanggang sa patapos na, laging sumisigaw yung crowd ng "ONE WAY! ONE WAY! ONE WAY!". Yun ang second to the last song na kinanta nila. Inumpisahan ni Joel Houston yun sa chorus, tapos tuloytuloy na. Solution yung huling kanta na kinanta nila.
"Wo-o-oh, God be the Solution
Wo-o-oh, we will be Your hands and be Your feet..."

11:05pm
Lumabas na kami. Tinext ko na si Dady na palabas na kami. Medyo nagkasalisi pa, kaya tumambay muna kami sa McDo sa Farmers' Plaza (tama ba?). Dun kasi kami dadaanan ni Dady. Habang naghihintay kami pinanuod namin yung mga videos na kinuha namin.

11:45pm
Nakasakay na kami sa sasakyan namin, tapos umuwi na kami. Nagstop-over muna kami sa Petron para sa konting snacks. Ah ako saka si Jessica saka si Joseph lang pala ang bumili ng pagkain. Tapos hinatid namin sila sa mga bahay nila. Nakitulog muna si Vez kina Al, kaya dun na sya bumaba sa Altarez.

1:25am, 27may08
Hayy nakauwi na din...what an experience. Pagkatanggal ko ng sapatos ko, uminom ako ng mga tatlong baso ng tubig. Tapos nagbihis na ako. Nag-account muna ako ng expenses at balances bago ako natulog ng 2:30am. Hayy...Salamat Lord dahil pinayagan mo kaming makasama sa concert ng HU. Salamat po talaga. ü

Nandito yung iba pa naming photos...click nyo na lang kung gusto nyo tignan. ^^

View Full Post

Our ABS-CBN Studio Tour (recovered from TCaf)

Jan 17, 2007

Kasi exposure trip namin nung araw na yun, tapus side trip lang daw yung sa ABS-CBN na tour. Dapat nga eh manunuod kami sa Wowowee, kaya lang di na kami umabot sa time na sinet ng ABS-CBN, kaya nag-tour na lang kami.Unang una, binigyan kami sa bus ng sticker ng ABS-CBN para makapasok kmi. Tapus, pumunta kami sa isang room dun, parang seminar hall yata yun. Pagdating nung tour guide, sigawan na agad yung iba naming klasmeyts kasi gwapo yung tour guide. Sabi nya pwede daw namin syang tanungin ng kahit ano except math then sbi nya, pag merun daw kming naksalubong na artista, kakausapin daw muna nila bago kami makpagpa-picture.. Bigla namang nagtanung yung kaklase ko: "anjan ba si Kris Aquino? baka naman pwede syang kunan.." (buntis si Kris nung mga time na yun :)

then, nag-tour na kami..wee. may mga pictures sa wall, pero yung mga picture ni Rico Yan ang nakakuha ng atensyon ko. wala lang. pumunta muna kami sa set ng Deal or No Deal. Ang liit lang pala ng studio, pero anlaking tignan sa tv. waw. tinanung namin kung sino si banker, pero sabi nila, honestly daw ay di din nila kilala si banker. weh. tapus sa set ng Game Knb naman kami pumunta..andaya tinanggal nila yung atras abante na platform. gusto ko sanang subukan..nung isang beses habang nakpila kami..may dumaan na artista..yata. pero oo, ganda nya e. di ko lang namukhaan kasi naka-cap sya. di din sya nagpa-abala sa amin;talagang dumaan lang sya. -.-

tapus pumunta kami sa set ng Aalog-Alog. nakita nmin dun si Bentong. syempreh picturepicture.. andun din yung isang batang Star sa Going Bulilit. di ko kasi alam name nya..Kiray daw e. taama ba?? basta sya yun. tapus sa set naman ng Wazzup Wazzup kami pumunta. ang masama nito, puro set lang ang nadatnan namin; wla yung mga artistah nyeh :p Nung pabalik na kami, nasalubong ulet namin si Bentong. Feeling close na agad sila nung isa kong klasmeyt kasi nakipag-apir sya dun. wahehe nice

dumaan naman kami sa set ng Wowowee - nung wala nang tao (dun dapat kasi kami pupunta, yung live). tinignan lang namin yung set, tapus tinawag nila yung isang host ata yun, di ko din kilala. nagpicturepicture ulet sila..tapus lumabas na kami. nakita ko na din yung Sinski na tricycle. hehe.habang andun kami sa set ng Wowowee, napag-usapan namin yung dumaan na artista kanina. Si Karel daw yun, sabi nung klasmeyt ko.
"Talaga?? sayang naman, picturepicture sanah..hayy."

habang andun kami s loob ng compound (pero nasa labas ng building), may nakaparada dung sasakyan. WAW SI KIM CHIU ANG NASA LOOB WAW ganda nya nga.! naka-skul uniform sya e, di ko alam kung galing sya sa skul o yun ang damit nya para sa taping. pinicturan pa din sya ng mga klasmeyts ko kahit may tint yung bintana ng sasakyan. katabi nya nga pla si Gerald Anderson. pero si KIM ang tinignan ko - waw.tapus umalis na yung sasakyan.
pa-labas na kami ng ABS-CBN..umikot pa kami sa DZMM at WRR. Tapus nakarating na kami sa labas. Sumakay na yung mga klasmeyts namin sa bus, tapus naisipan naming mag-cr. sabi ko, "uu nga nuh pa-experience namang mag-cr sa ABS-CBN. ahehe." pinuntahan pa nga kami ng tour guide sa may cr. sabi nya iiwan na daw kami nung bus, tapus sumakay na din kami..yun lang..

tapus merun pa pla, nadaanan din namin yung PBB House. Bat ganun ang liit pag nakita mo yung totoo? bat anlaki sa tv??

View Full Post